Europa za nami, czas na nocny wyścig w Singapurze. Wszyscy szykują się na kolejny spektakl światła na ulicach Marina Bay.

Grand Prix Singapuru na torze Marina Bay Street Circuit po raz pierwszy odbyło się w 2008 roku. Wtedy najlepszy okazał się Fernando Alonso z Renault. Ten wyścig zasłynął też z innego powodu niż tylko debiutu i z wyścigu który odbył się pierwszy raz w historii F1 przy sztucznym świetle, także dzięki aferze "Crashgate" - potoczna nazwa skandalu w Formule 1, który rozpętał się wokół zespołu Renault we wrześniu 2009 roku. Początek dał mu Nelson Piquet jr, ujawniając, iż rok wcześniej, podczas Grand Prix Singapuru, inżynier nakazał mu celowe spowodowanie wypadku, by w ten sposób przewagę osiągnął drugi kierowca Renault, Fernando Alonso. 28 września 2008 roku podczas wyścigu w Singapurze na 14 okrążeniu o ścianę przy torze rozbił się Piquet. Po tym wydarzeniu na tor wyjechał samochód bezpieczeństwa. W dużej mierze dzięki temu wyścig wygrał Alonso, który na chwilę przed wypadkiem Piqueta był w boksach. Tuż po wyścigu Piquet twierdził, że wypadek był jego błędem. W sezonie 2009 najlepszy okazał się kierowca Mclarena Lewis Hamilton. W 2010 roku najlepszy był Fernando Alonso, który po zmianie barw z Renault na Ferrari, bez żadnego skandalu wygrał.

Bez wątpienia wyścig ten będzie wyjątkowy, bowiem rywalizacja toczyć się będzie na torze ulicznym w nocy, przy sztucznym oświetleniu. Sam obiekt jest bardzo kręty, co jest normalne dla torów ulicznych. W przeciwieństwie do Monzy wymaga dużego docisku aerodynamicznego, zresztą tak samo jak na torze ulicznym w Monaco.

Nie można zahamować zbyt mocno, hamujemy tak długo aż zwolnimy do drugiego biegu i prędkości 90km/h. Następnie dojeżdżamy do lewego łuku nr.4 pokonywanego na czwartym biegu i prędkości 200km/h, po którym następuje prawy zakręt nr.5 przejeżdżany przy prędkości 135km/h na trzecim biegu. Teraz wjeżdżamy w najszybszą część toru, a to za sprawą długiej prostej przechodzącej przez prawy łuk nr.6, w którym osiągamy prędkość 280km/h na siódmym biegu. Na końcu prostej rozpędzamy się na siódmym biegu do prędkości 305km/h. Kolejna część toru to kombinacja trzech zakrętów 90-co stopniowych lewy-prawy-lewy (zakręty nr.7, nr.8 i nr.9). Pierwszy z nich pokonujemy przy prędkości 110km/h na trzecim biegu, kolejny na drugim biegu przy prędkości 95km/h, a ostatni z nich przy prędkości 125km/h na trzecim biegu.

Chwila oddechu i przed nami interesująca szykana nr.10, którą pokonujemy na trzecim biegu i prędkości 135km/h. Jeśli trafi się z linią jazdy, można przejechać tę szykanę jako pojedynczy lewy zakręt. Zadania nie ułatwiają wysokie tarki, mogące wysoko podbić bolid. Teraz dojeżdżamy do szybkiej sekwencji zakrętów lewo nr.11 i prawo nr.12, które pokonujemy na czwartym biegu przy prędkości 180km/h. Następnie kawałeczek prostej i dojeżdżamy do lewego nawrotu nr.13 pokonując go z prędkością 80km/h na drugim biegu. Wyjście jest bardzo ważne, ponieważ przed nami rozciąga się prosta, na końcu której osiągamy prędkość 280km/h na siódmym biegu. Po czym następuje dohamowanie i redukcja biegu na drugi do prawego zakrętu nr.14 przejeżdżanego przy prędkości 85km/h. Następnie wjeżdżamy w bardzo interesującą część toru, a mianowicie w trzy szykany następujące zaraz po sobie. Pierwsza z nich to kombinacja zakrętów lewo-prawo-lewo (zakręty nr.15, nr.16, nr.17), druga to kombinacja zakrętów lewo-prawo (zakręty nr.18 i nr.19), a trzecia to kombinacja zakrętów prawo-lewo (zakręty nr.20 i nr.21). Wszystkie te szykany pokonujemy przy prędkości około 80km/h na drugim biegu. Przed nami ostatnie dwa lewe zakręty nr.22 i nr.23, pokonywane na czwartym biegu i prędkości 200km/h.

Zespół d/s zapowiedzi: Shyha, Lakeman, Flover, Chrapcio